Buscar

Lea Artibaiko Eguzki

Animaliak babesteko Galbaixon arretaz gidatzeko eskatzen dugu

Mutriku eta Deba lotzen dituen GI-638 errepidea itxita dagoen bitartean, zirkulazioa Galbaixotik ari dira desbideratzen, eta bertatik igaroko den ibilgailuen joan-etorria nabarmen igoko dela jakitun, inguruetan bizi diren zenbait ugaztun eta anfibio espezieren bizitza arriskuan.

Zirkulazioaren gehiegizko igoera mehatxua da azerientzat, katajinetentzat, azkonarrentzat… baita Euskal Herriko espezie mehatxatuen katalagoan dauden beste animalia askorentzako ere; apo lasterkaria, muxar grisa edo bisoi europarrentzako, esate baterako.

Astigarribiako ibarreko gunea animalien “korridore naturala” da. Arno eta Izarraitz artean dauden animalia populazioaren arteko lotura da. Errepide hori Astigarribiako ingurune naturaletik igarotzen dela nabarmentzekoa da; Arnoko komunitate intereseko lekutik, hain zuzen.

Galbaixotik igarotzen diren gidariei arreta edukitzeko eskatu nahi diegu, batez ere, gauean. Bide honetatik igarotzen diren gidari eta bidaiariei kontu handia edukitzeko eskatu nahi diegu, arreta gehituz eta abiadura motelduz. Batez ere, gaueko ordutegian: hegaztiak eta anfibioak ez beldurtzeko, eta ez harrapatzeko.

Animaliaren bat zaurituta edo hilik aurkituz gero, berriz, Larrialdi zerbitzura (112) deitzeko gomendatzen dugu. Heurek jakingo dute zer protokolo ipini abian.Kalbarixoa_azeria

 

 

 

 

Entrada destacada

Hondakin bilketarako kamioien estalkiak itxita eroateko eskatzen dugu

Lea-Artibaiko eskualdean hondakin bilketa egiten duten kamioietako askok zama gordeta eramaten duten tokiko estalkia zabalik eramaten dute, eta ondorioz, batetik bestera egiten dituzten bidaietan “konturatu barik” zamaren zati bat galtzen joaten dira.

  Kamioiak goiko estalkia irekita ibiltzen dira, eta bidean doazela zamaren zati bat galtzen joaten dira konturatu barik. Papera, kartoia, plastikozko ontziak eta antzerako hondakinak oso arinak dira eta goiko estalkia irekita baldin badago haizeagaz edo ibilgailuaren abiaduragaz edonon erortzen joaten dira.

  Egoeragaz kezkatuta, kamioien goiko estalkiak itxita eramateko eta dagokien neurriak hartzeko eskatzen dugu Lea-Artibai Amankomunazgoko arduradunei. Arazoa konpontzeko neurriak hartzeko eskatzen dugu. Paperak eta plastikozko hondakinak kamioitik erori ostean edozein bazterretan geratzen dira, eta hondakin oso arinak direnez, horietako askok gure erreketan edo itsasoan amaitzen dute.

URAk Mutrikuko Mijoa errekako saneamendu-proiektua lizitatu du… hamar urte beranduago!

URAk iragarri du hainbat saneamendu-proiekturen idazketa lizitatu duela. Horien artean, Mutrikuko Mijoa errekakoa.

Gaizkiulertuak saiheste aldera, nabarmendu behar da, momentuz, proiektuak baino ez direla lizitatu, ez proiektuak gauzatzeko lanak. Beraz, aurrerapausotzat jo beharko dugu, proiekturik gabe ez dagoelako lanak gauzatzerik, baina ez dugu txalo egingo, saneamendu-lan hauek hamarkada luzeko atzerapena dutelako.

Izan ere, herri-erakundeek Gipuzkoan 2007. eta 2011. urte bitartean hainbat saneamendu-lan egiteko Esparru Akordioa izenpetu zuten. Akordio haren arabera, Mijoako sanemandua, beranduenez, 2011rako bukatuta egon behar zen.

Alabaina, geroztik ez da ezer ere egin, Jaurlaritzak ez duelako bete lanok finantzatzeko hartu zuen konpromisoa. Zoritxarrez, horixe bera gertatu da beste hainbat saneamendu-proiekturekin, hala nola, Mendarokoa, Zumaiako Oikia, Andoaingo Ziako Erreka edota Pasai Donibanekoarekin.

Orain, berriz, proiektuak lizitatu dituen albistea iritsi zaigu. Arestian esan bezala, pozten gara, jakina, nahiz eta ez dugun txalorik joko. Gauzatuta ikusi arte beste hamar urtez itxoin behar ez izatea baino ez dugu desio.

INFORMAZIO OSAGARRIA

Mijoa errekak, garraiatzen dituen zikin guztiak itsasora isurtzen ditu, Saturraran ondoan. Saneamendu-proiektuaren idazketak 50.000 euroko aurrekontua du (gehi BEZa) eta aurkezteko epea, berriz, 4 hilabetekoa da.

EGUZKI, 2021eko otsaila

Mutrikun, Katetxe atzea zabortegi bihurtzen ari da

Bizkaia eta Mutriku arteko mugan dagoen Katetxearen atzeko aldean geroz eta zabor gehiago pilatzen da. Norbaitek lekua zabortegi moduan hartu duela dirudi. Hainbeste lata, zabor poltsa handi, botila… dago, edozer. Tartean, koltxoi zahar bat ere badago. Zabor asko dago pilatuta, hori dena eramateko kamioneta edo antzeko zer edo zer beharko dute. Zaborra pilatu den tokian zaborrik ez botatzeko kartelak ere jarri dugu.

Egoeraz kezkatuta, eta eraikina Mutrikuko lurretan dagoela kontuan hartuta, Mutrikuko Udalari neurriak hartzeko eskatu dugu. Paraje honetaz arduratzea, errudunak bilatzea eta gune hau berreskuratzea eskatu dugu udaletxean aurkeztutako idatzi baten bidez. Inguru horretan dabiltzanei garbi jokatzeko eta zaborrak dagozkien edukiontzietara botatzeko ere eskatu dugu.

A.H.T.ren dirua osasunantzat



Eusko Jaurlaritzak Europar Batasunaren berreraikitzeko funtsetik 2.712 milioi euro bideratu nahi dituela Abiadura Handiko Trena eta Hegoaldeko Trenbide Saihesbidea eraikitzeko. Kopuru hori datozen 4 urteetan erabiltzeko funtsaren % 26,5 da. Funts hori Europako Marshall Plan gisa iragartzen zaigu, Covid-19aren krisiari erantzun irmoa emateko, ekonomia erresilienteagoa, berdeagoa, digitalagoa eta inklusiboagoa lortzeko beharrezkoak diren aldaketetan zentratuta.

EGUZKItik uste dugu hori erabateko astakeria dela. Sindikatu edo eragile sozial bakar bati ere ez zaio galdetu ea non inbertitu nahiko lituzke Europar Batasunak datozen 4 urteetarako banatuko dituen 10.228 milioi euro horiek, eta 2024-2030 aldirako beste 1.375 gehiago izango dira.
 
Europako funtsaren dirua guztiok eta gure seme-alabek datozen urteetan ordaindu beharko dugun zorraren bidez finantzatuko da. Zerga-sistema izugarri atzerakoia denez, diru-bilketa egoera ahulenean dagoen biztanleriaren bizkar gainean eroriko da. Gainera, etorkizunean murrizketa handiagoak eragingo ditu pertsona zaurgarrientzako bideratuta dauden gastu sozialetan. Arlo guztietako murrizketek aurrera jarraitzen duten bitartean, milaka eta milaka pertsona gorriak pasatzen ari direnean, egun batean bai eta hurrengoan ere bai konfinamendu berriez hitz egiten diguten bitartean… egoera zail honetan, Eusko Jaurlaritzaren lehentasuna AHT eta beste azpiegitura handi batzuk dira, eta azpiegitura hauek ez gaituzte putzu honetatik aterako, kontrakoa ordea, putzu horretan gehiago hondoratuko gaituzte hain zuzen.
 
Lehentasunezkotzat jotzen dugu egoeraz jabetzea eta lehen lerroan jartzea AHTra bideratutako funts guztiak benetan behar diren lekuetara bideratzeko aldarrikapena, hau da, Osasuna, Enplegua, Hezkuntza eta Irakaskuntza, Pentsioak, Mendekotasuna, Etxebizitza, eta abar.

AHT izugarri garestia da, alferrikakoa eta ez dugu behar. Natura suntsitzen du eta baliabide ekonomikoak xahutzen ditu. Azkenaldian, hainbat erakunde ofizialek, hala nola Parisko Kontuen Epaitegiak, Madrilgoak, Lisboakoak, Madrilgo Carlos III.a Institutuak eta, oraintsuago, Erantzukizun Fiskaleko Agintaritza Independenteak eta hainbat ekonomista eta fundaziok zalantzan jarri dute haren bideragarritasun ekonomikoa eta finantzarioa, eta baita ere hura geldiarazteko eskatu dute.
  
 
 
 
                    El timo vascongado de las ayudas de Europa con el COVID-19
 
 
El Gobierno Vasco quiere destinar 2.712 millones de euros del fondo de reconstrucción de la Unión Europea al tren de alta velocidad y a la Variante Sur Ferroviaria. Esta cantidad es el 26,5% de dicho fondo para los próximos 4 años. Este fondo se nos anuncia como un Plan Marshall europeo para dar una respuesta contundente a la crisis del covid-19, centrada en las transformaciones necesarias para lograr una economía más resilente, verde, digital e inclusiva.
 
Desde Eguzki entendemos que esto es una absoluta barbaridad. Ningún sindicato ni organización social ha sido consultada sobre dónde les gustaría destinar 10.228 millones de euros de la Unión Europea para los próximos 4 años, a los que se sumarían otros 1.375 euros para el periodo 2024-2030.
 
El dinero del fondo europeo se financiará a través de deuda que deberemos pagar todos y todas así como nuestros hijos e hijas, los años venideros. Siendo el sistema fiscal tremendamente regresivo la recaudación va a recaer sobre la población más desfavorecida .Además va a suponer en el futuro mayores recortes y reducciones en los gastos sociales destinados a las personas más vulnerables. Mientras siguen los recortes en todos los ámbitos, mientras miles y miles de personas están literalmente con el agua al cuello, mientras nos hablan un día sí y otro también de nuevos confinamientos…; en esta situación, la prioridad del gobierno vasco es el TAV y otras grandes infraestructuras que no nos van a sacar de este pozo en el que nos encontramos, sino que nos van a hundir más en él.
 
Consideramos prioritario que se tome conciencia de la situación y se ponga en primera línea la reivindicación de que todos los fondos destinados al TAV se destinen a donde realmente hacen falta es decir, en Empleo, Sanidad, Educación y Enseñanza, Pensiones, Dependencia, Vivienda etc.
 
El TAV es tremendamente caro, inútil e innecesario. Destruye la naturaleza y despilfarra recursos económicos. Últimamente diversas instituciones oficiales como el Tribunal de Cuentas de Paris ,el de Madrid ,el de Lisboa,así como el Instituto Carlos III de Madrid y más recientemente la Autoridad Independiente de Responsabilidad Fiscal, así como múltiples reconocidos economistas y fundaciones han cuestionado su viabilidad económica y financiera y hasta han llegado a solicitar su paralización.
  
 
 

Eukaliptoak gure mendietan?

Radiata Pinuetan onddo marroiak sortzen dituen gaixotasuna dela eta, Bizkaian zonalde askotan eta Gipuzkoan, era masiboan ari dira pinuak mozten. Ehundaka hektarea. Horrek ingurumenaren eta paisaiaren gaineko eragin larria du.  Zonalde hauetan eta ez kasualitatez, zuhaitzen guztizkoaren %80 baino gehiago da aloktonoa.

  Hain zuzen, zentrimetro bateko lur-zatiak ehundaka urte behar ditu eratzeko; ondorioz, beharrezkoa da hori babestea eta higadura saihestea. Malda handiko hegaletan pistak irekitzeko makineria astuna erabiltzeak, lurraren mugimendu handiak eragiten ditu eta horiek ,era berean, higadura prozesu larriak sortzen dituzten ur-fluxuak eragiten dituzte.

  Kontuan hartu behar da lurra ekosistema konplexunetariko bat dela eta biodibertsitatearen laurden bat du. Baso-lurzoruaren soilik metro karratu batean ornogabeen 1000 espezie baino gehiago aurki daitezke. Horrez gain, klima-aldaketari aurre egiten eta klima-aldaketara egokitzen laguntzen du, karbonoaren zikloan funtsezko egitekoa baitu, karbonoa harrapatuz eta berotegi-efektuko gasen emisioak murriztuz. Berez, karbono organiko gehiena lurzoruan biltegiratzen da. Lurzoruaren azaleko geruzan dago materia organiko gehiena, eta hori funtsezkoa da airea, hezetasuna eta elikagaiak gordetzeko.

  Gainera, higaduraren ondorioak areagotu egingo dira datozen hamarkadetan, klima-aldaketak penintsulako desertizazio-prozesuak areagotzen baititu. Beraz, beharrezkoa da, lurzoruaren emankortasuna errespetatuko duen basogintzaren alde egin behar da.

 Hala ere, Pinus Radiataren alternatiba gisa eukaliptoak ari dira landatzen.  Biodibertsitatearentzako mehatxua dira, baso-espezie exotikoa eta epe laburrekoa baita (12 urte inguru), eta horren kudeaketak kalteak baino ez ditu eragiten ingurumenean, lurzoruan, ekosistemetan, faunan eta paisaian, ur asko kontsumitzen baitu eta basoetako suteak errazten baititu. Horrez gain, horren kudeaketa intentsiboak arraseko mozketa egitea eskatzen du, higadura eta lurzoruaren galera eraginez. 

 Eukaliptoen landaketek eragindako kalteak eta kopuruan eta azaleran izan duten hazkunde handia gorabehera, gaur egun aldundiek ez dute arazo horri aurre egiteko inolako araudirik garatu. Era berean, ez dago plangintzarik monolaborantza hori lur publikoetatik kentzeko. Portugalen landatzea debekatuta dago, Galizian mugak jartzen ari dira, eta Estatu-mailan ere zientzialariek espezie inbaditzaile gisa kontuan hartzea proposatu dute.

  Habitat-ak suntsitzea, zatitzea eta espezie inbaditzaileak sartzea dira gure baso autoktonoen biodibertsitatearen mehatxu nagusietako batzuk.

  Gipuzkoako eta Bizkaiko Mendi Publikoko baso-azaleraren zatirik handiena udalei dagokie, eta, normalean, kudeaketa Aldundiari uzten diote.

Lurraldean, bertoko basoen azalera handitu behar da. Bere biodibertsitatea bermatuz eta azalera handituz, kontserbazio eta jolas funtzioak bete ditzaten, merkatuan balio handia duten aritza, gereziondoa, gaztainondoa edota pagondoa bezalako bertoko espezieen kalitatezko egurraren produkzioarekiko apostua eginez.
  Arrazoi hauek kontutan hartuz, Foru Aldundien aldetik laguntza- ildo zehatzak ezartzea proposatzen dugu, lursail pribatuentzat baso-laguntza berriak sortuz, eta biodibertsitatea babestuz eta higadura ekidituz baso-kudeaketa pribatu jasangarria sustatzeko beharrezkoak diren tresna eta laguntzak emanez.
  Goi-mailako balio ekologikodun basoen kontserbazio eta birsorkuntzarako diru laguntzak areagotu eta hobetu beharko lirateke: %50-%60 baino aldapa gogorragoa duten lursailetan higidura prozesuak sortzen ez dituzten egur erauzketa teknikentzat diru-laguntzak emonaz, erriberako landaretza berreskuratuz eta mantenduz, ibai edo errekaren ibilguaren alde bietara 20 metrorarte erriberako basoa berriztatuz, eta baita ibai edo errekaren ubidearen alde bietara gaur eguneko 5 metroetatik 8 metrotara lursail pribatu guztietan, lur-eremu hauek kontserbazio lursail bilakatuz.

  Baita ere, boluntariotzaren bidez lur-eremuen zainketan edo sentzibilizazio eta ingurugiro heziketan diharduten erakundeentzat, baso autoktonoen sorrera bideratzeko diru-laguntza ildo bat eratzea.

  Honetaz gain, Eguzkitik landa eremuko lurjabeei eskatzen diegu, honelako zuhaitz espezieak, ingurumenerako kaltegarriak direnak, eukaliptoa esate baterako, alde batera utzi ditzatela. Diru iturri azkarretan soilik pentsatzeari utzi eta bere lurraren emankortasuna eta ingurumen kalteak ere baloratuz. Bestalde, Aldundiari azken hamarkadetan zehar eman den baso politika negargarria eta zuraren sektoreko lobby pribatuen esku egon dena berbideratzen jarrai dezala eskatzen diogu.

Arrastre pelagikoa: etenik ez duen jarduera suntsitzailea

Eguzki talde ekologistatik deitoratu behar dugu, aurten ere, gure kostaldetik gertu ontzi herrestari (arrastrero) pelagikoak topatzea. Orotara zortzi itsasontzi irlandar ere zenbatu ditugu, baina ziurrenik ontzi gehiago izango dira.

Herrestari horietako batek “ikuskizuna” eskaini zigun igande arratsaldean (2020/08/02) Ondarruko portuan: ezpata-arrain eder bat odola dariola, bizkar-hegala hautsita, kupira gabe egurtu balute bezala, benetan sare pelagikoen ondorioa bada ere. Pelagikoak, dena irensten duten sare horiek, espezie komertziala izan, ez komertziala edo babestuak.

Sare pelagikoekin arrantza egitea debekatuta dago, bai Espainian, bai EAEko uretan, nagusiki, bidean jartzen den guztia harrapatzen duelako, eta ondorioz, deskarte izugarri sortzen duelako. Izan ere, arrastea inbutu formako lastra sare bat botatzean datza, mugitzen doazen bi itsasontziren artean, eta bidean topatzen den guztia sareko hondoan jasotzen dute. Sare horiek futbol-zelai baten tamainako ahoa izan dezakete, eta ez dute helburu den espeziea bakarrik harrapatzen, mota guzTietakoak baizik, komertzialak izan, ez komertzialak edo babestuak, hala nola dortokak, izurdeak eta baleak. Sarean kateatuta igarotzen duten denborak, pilatutako pisuarekin batera, harrapakina zapuzten eragiten du, eta ehuneko handi batean itsasora itzultzen dira merkataritza-interesik ez dutelako, baina hori gauzatzen denerako deskarteko aleak hilda daude.

Arraste pelagikoa lege barruan egiten denean ere, ez da iraunkorra, arrantza-tokiak eta ekosistemak agortzen dituelako. Kantauriko arrantzaleak aldiz artisau-teknikak erabiltzen dituzte, xaxiango arrantza edo katzea kasu, hegaluzeak banan-banan harrapatuz deskarteak saihestuz.  

Hegaluzeak ere deskargatu zituzten, ezpata-arraina bezain egurtua edo gehiago,  kiloko 2-3 euroan salduko zutelarik, gero kontserba-saltzaile bihotzgaberen batek latetan gordeta, kiloko 16-21 euroan salduko digularik, amuarekin banan-bana arrantzatutako hegaluzea dela sinestaraziz eta baita ordaindu ere, benetan antza duten gauza  bakarra hegaluzeak izatean datzan  bitartean, baina inolaz ere ez berdinak, ez kalitatez, ez itsasoarekiko edo bertako bizidunekiko errespetuz, ezta produktu bat edo beste arrantzatu eta erostean  eragiten dugun aztarna ekologikoari dagokionean ere.

Jatorriz frantsesak eta irlandarrak diren arraste-ontzi horiek Europako legediaren estalkipean arrantzatzen dute nazioarteko uretan, nahiz eta, batzuetan, gure kostaldetik 12 miliatara dagoen linea gainditzen duten, teknika horiek debekatuta dauden Euskadiko eta Espainiako legedia urratuz.

Gauzak horrela, konpromiso handiagoa eskatzen diegu Espainiako eta EAEko administrazioei. Gure ustez, deskarteak, kuotak, deskargatzeko aurretiko abisuak eta lonjako pasabideak zorrotzagoak izan beharko lirateke. Era berean, euskal administrazioari eskatzen diogu trazabilitatearen kontua egia bihur dezala, kontsumitzaileak identifika dezan zein itsasontzitatik datorren, non arrantzatu den, zein arrantza-arterekin, zein portutatik datorren eta, horrela, benetan, zer produktu kontsumitu nahi duen.

Arrantzaleek ere arreta handiagoa jarri beharko lukete trazabilitatearen gaian, eta, gure ustez, haien aldarrikapen nagusietako bat izan beharko luke. Jakina, horrekin guztiarekin batera, funtsezkoa da kontsumitzaileen kontzientzia baita egoeraren jabe izan daitezen ere, eragile aktibo bihurtuz banan-bana arrantzatutako hegaluzea arraindegian erosiz horren aldeko apustua eginez, baina, batez ere, informazioa bildu behar du, zer erosten ari den jakiteko, zer produktuagatik  ordaintzen ari den jakiteko.

SARE PELAGIKORIK EZ!

Ez dizugu hondartza garbitzeko eskatzen, soilik ez zikintzeko

2020-6-16.Hondartzak garbiak

Uda denboraldia hasteagaz batera kanpaina berria jarri dugu abian. Hondartzetan sortzen den zabor kopuru handiagaz kezkatuta, bertaratzen direnei hondartzak garbi mantentzeko eta arreta berezia edukitzeko eskatu diegu. Nabarmendu dugunez, kanpaina ez da berria. Lantzean-lantzean antzerako kanpainak egin izan ohi ditugu. Eta egoera zein den ikusita, antzerako zerbait errepikatu beharra zegoela iruditu zaigu. Aurten, gainera, egoera kezkagarriagoa dela iruditzen zaigu. Hondartzetan gero-eta zikinkeria gehiago agertzen da, eta koronabirusaren kontuagaz, eskularruak eta maskarak nonahi agertzen ari dira.

Ondarroako Arrigorri hondartza inguruetan ipini ditugu karteletan, esaterako, honakoa dioten kartelak itsatsi ditugu: Ez dizugu hondartza garbitzeko eskatzen, soilik ez zikintzeko. Modu horretara, zentzuz jokatzeko gogorarazi diegu hondartzetako erabiltzaileei. Badirudi hondartzak bakarrik garbitzen direla. Baina hori garbi mantentzeko ahalegina egiten duten langileak daude horren atzean. Denon ardura da hondartzak garbi mantentzea; zentzuz jokatu dezagun.

Kanpainako lehen kartelak Ondarroan ipini baditugu ere, eragina era zabalagoan lortu nahi dugula iragarri dugu. Modu horretara, hurrengo egunotan Lea-Artibai, Mutriku eta Busturialdeko hondartzetan ere antzerako kartelak ipiniko ditugu. Atzo ipini genituen lehen kartelak Ondarroan, eta datozen egunotan, gure ahalmenaren arabera, han-hemenka gehiago ipintzen joango gara.

eguzkik-jarritako-kartel-bat-arrigorri-sarreran

Beste isurketa bat Ondarruko kirol portuko ranplan

Askotan gertatzen den moduan, ostiral honetan beste isurketa bat gertatu zen Ondarruko kirol portuko ranplan.

  Okerrena da, horrelako isurketak legalak direla. Teorikoki toki hau prestatuta dago txalupak garbitzeko, pintura zaharrak kentzeko eta margotzeko.

  Baina gure iritzirako ez dago ondo prestatua, izan ere lan honek egin eta gero zikin guztiak errekan amaitzen dute.

    Sahieztu daiteke. Guk proposamen zehatz bat daukagu horrelako isurketak ez egoteko gehiago.

  Horregatik, EGUZKI Talde Ekologistatik Eusko Jaurlaritzari ( Puertos ) eskatzen diogu itsasontziei pinturarik ez kentzeko presiozko ur txorrotadekin ezta pulidorarekin ere, egoera hau konpondu arte. Bai Ondarroan, eta bai beste Gipuzkoako eta Bizkaiko portuetan.

Mijoa errekako isurketek ez dute etenik, ezta bioaniztasunaren egunean ere

  Maiatzaren 22, Bioaniztasunaren nazioarteko eguna. Batzuontzat lurrak oraindik gordetzen dituen habitat, naturgune edo/eta espezieen balioaz apologia egiteko edo baita aldarrikatzeko eguna. Baina beste batzuentzat garbi dago egun guztiak berdinak direla, bai behintzat naturaren balio horiek popatik hartzera bidaltzeko. Hori da gertatu dena beste behin ere Mutrikun, Mijoa errekan, maiatzaren 22an ostiralez isurketa berri bat gertatu zen.

  Oraingo hau, 19:30 jota zirenean antzeman genuen eta oraingoan diogu jada Mijoan isurketak ohikoak bihurtu direlako, hamaika aldiz azken urteetan eta aurten bigarrenez, gutxienez. Hau ere, aurrekoa bezala, Mijoa industrigunetik, bertako araztegitik zetorren. Deitu genuen 112ra, etorri ziren ikuskatzera eta jakin ez badakigu ere ez dugu emaitza gehiegirik espero. Gehiegitan gertatu da gauza bera, zein amaiera izango duen jakiteko.

  Hainbeste isurketa jasan ditu jada Mijoa errekak, non poligonotik beherako zatian bizidun ornodunak topatzea oso zaila den. Antzeko zerbait diote Ura Agentzairen txostenetan ere: “kalitate ezin txarragoa” du eta “ingurumena muturreraino degradatuta” dago. Eta hori Mijoa, nolabait esateko, babestutako erreka bat dela esan dezakegula. Izan ere, Mijoa bisoi europarra (mustela lutreola) Babesteko Plan Bereziaren barruan sartuta dagoela. Planaren arabera bisoi europarraren egoera eutsi edo/eta hobetzea da helburua, horretarako bere habitata, bizilekua baldintza onetan mantendu behar delarik. Martxa ederra gurea! Poligonoan dauden lantegiek, kontserba lantegiak nagusiki, eta Eusko Jaurlaritzak ez dute irtenbiderik ematen eta Planaren arduradun den Aldundiak natura eta bisoi europarrak babestu beharrean beste aldera begiratzen du.

  Mijoa errekako bailararen hobekuntza ekologikoa eta uholde arriskua gutxitzeko 2009an EHUko ekologia sailekoek ( Europa mailan garrantzitsuenetakoak) ikerketa bat egin zuten eta hobekuntzak proposatu zuten. Honez gain bailarako enpresa, camping, etxebizitza eta hondartzako kantina eta zerbitzu guztietako ur zikinak Mutrikuko portuan dagoen araztegira bonbeatu behar direnez, obra guzti honek eta bidegorriaren proiektua era koordinatu eta bateratuan burutzea eskatzen dugu.

  Hain zuzen bizitzen ari garen emergentziako egoera honek, inoiz baino argiago laga du zein errentagarri diren oinez naiz txirrinduz komunikatzeko beharrezko diren egitura hauek burutzea hala ikuspegi ekonomiko nola sozialetik, baita ingurumenari dagokionean ere

Baina ez dugu ahaztu behar Mijoa erreka Saturrarango hondartzan itsasoratzen dela eta isurketa ugari hauek hondartzako ura, itsasertzeko ura ere kaltetu eta kutsatu dazaketela. Jasateko prest al gaude geuk erabiliko dugun Saturrarango hondartzan  beharrezkoak diren bermeak uneoro beteko direnaren ziurtasunik ez izatea?

Irtenbide bat.

  Badakigu jakin, arazoaren muina, kontserberetako ur zikin industrialak garbitzeko Mijoa industriguneko araztegia txikiegia geratu dela eta Mutriku Araztegiarekiko lotura berria ez dela iristen, horren arduraduna Eusko Jaurlaritza izanik. Duela orain urtebete Jaurlaritzak Mijoa saneatzeko finantzaketa bere gain hartuko zuela berretsi zuen Ingurumen Kontseilari Iñaki Arriolak, % 100ean hartu ere. Baina 2019 ez zuen ezer egin eta 2020ko aurrekontuetan partidarik agertzen ez denez, berdin jarraituko dugu.

  Baina uste dugu, garaia dela enpresen, kontserba lantegien eta Euskoa Jaurlaritzaren artean egoera honi irtenbide bat emateko. Araztegia egokitzen ez badute, tarteko bide bat bilatu beharko dute baina gertaera larria eta arduragabea da beti natura, ingurune naturala izatea kaltetua eta errudunei musutruk ateratzea gainera.

  Foru Aldundiko Mugikortasun Saileko bidegorrien arduradunak eta Eusko Jaurlaritzako koiIngurumen Sailekoak jar bitez lanean eta bila dezatela irtenbide duin eta koordinatu bat araztegia eta bidegorria eraiki bitartean.

Crea un blog o un sitio web gratuitos con WordPress.com.

Subir ↑